In mijn werk met psychodiagnostiek miste ik steeds vaker creativiteit en diepgang. Ruim 30 jaar geleden heb ik het roer om gegooid. Na persoonlijke ontwikkeling en bestuursfuncties ben ik trainingen gaan geven in o.a. samenwerking, communicatie, leiderschap, vitaliteit en verzuim.

Ik zag daar in organisaties een groot verschil tussen weten en doen. Door in mijn procesbegeleiding een andere energie te brengen, ontstond meer diepgang, vitaliteit en resultaten die beter beklijfde. Een quote van een deelnemer: “Dit verandert ècht”, doelend op intrinsieke verandering, zichtbaar in privé, werk, samenwerking en leiderschap. Dat raakt, inspireert en drijft me.

Later kwam ik in aanraking met sociale innovatie, wat alles in een breder perspectief plaatste. Ik was co-auteur van het 'Kookboek voor sociale Innovatie’ met 20 visies van prominenten en 20 praktijkvoorbeelden. En filmde ruim 20 interviews over inspirerende doorbraken in overheid, onderwijs, zorg en bedrijven (www.inspirerendedoorbraken.nl).

Vitaliteit wordt vaak als apart thema gezien in beleid of als individuele verantwoordelijkheid. Hierdoor mist het vaak een belangrijke plek in ontwikkeltrajecten, wat kan leiden tot vertragingen of zelfs mislukking.

Wanneer mensen delen hoe privé of in werk, samenwerking of leiderschap hun vitaliteit beïnvloed wordt, geeft dit waardevolle signalen over wat wel en niet goed gaat, wat beter inzicht biedt in oorzaken van dilemma's. Vergelijk het met de kanarie in de koolmijn, die als eerste gas ruikt: het is een vroege waarschuwing voor latere problemen.

Door deze signalen direct te integreren in veranderdoelen, krijg je meer grip op de transitie. Dit vraagt soms aanvankelijk meer aandacht, maar toenemende vitaliteit vermindert weerstand, die anders later in het traject zou ontstaan. Het proces verloopt soepeler, sneller, met meer energie en effectievere resultaten.

Bovendien voelen deelnemers zich gehoord, wat betrokkenheid en motivatie vergroot. Een echte win-win dus voor zowel mens als organisatie.

We leven in een tijd vol uitdagingen, waarin waarden verschuiven, dilemma's knellen, maar ook nieuwe kansen ontstaan. Juist dan is het belangrijk dat transities verbinden in plaats van polariseren. Dit vraagt om charismatische en verbindende leiders en inspirerende en slagvaardige samenwerking met doelgroepen.

Dit mis ik vaak in de huidige politiek. Reden waarom ik gestopt ben met daar actief in te zijn. Burgers en overheid willen wel luisteren naar elkaar, maar regelgeving staat echte verandering in de weg. Dat is de reden dat het vertrouwen in de politiek steeds minder wordt.

Beide partijen kunnen hierin verbeteren door wederzijds begrip en de intentie patronen en beleid te onderzoeken en die aan te passen. Ook waar dat misschien op korte termijn niet meteen mogelijk is. Denk bijvoorbeeld aan de energietransitie, die al verder zou zijn als burgers en overheid minder vasthouden aan overtuigingen en procedures. Het zou ons veel autonomer maken in een onzekere wereld. Het gaat er dus om een proces in gang te zetten wat, vroeger of later, welzijn en verbinding bevorderd en persoonlijk en voor de omgeving impact vergroot.